മടക്കയാത്ര
വേദനകൊണ്ടൊരു മാളിക തീര്ത്തു
ദുഖങ്ങള് കൊണ്ടൊരു വാതിലും തീര്ത്തു
കണ്ണീരു കൊണ്ട് ഞാന് പൂമെത്ത തീര്ത്തു
എന് ദുഖവും കണ്ണീരും ഇണ ചെര്തുറങ്ങി
സ്നേഹവും വാത്സല്യവും പടി വിട്ടിറങ്ങി
കണ്ണിരും ദുഖവും നോക്കി നിന്നു
ഇനി വരില്ലേ എന്നാ ചോദ്യ ചിഗ്നതിനു ബാക്കിയായി
ചെറു പുഞ്ചിരി തൂകി നട അടച്ചു
ഇനി അവര് മടങ്ങില്ലെനരിഞ്ഞിട്ടും
വെറുതെ വെറുതെ കാത്തിരുന്നു
No comments:
Post a Comment