പ്രാന്നേശ്വരി
സൗന്ദര്യ തന്തുക്കള് പൊട്ടിവിടരുമേന്
പ്രിയതന് മുഖതിലെയ്ക്കൊന്നു നോക്കി
ആ കണ്ണില് തിളങ്ങുന്ന വജ്ര ശോഭയില്
എന് മനം ആനന്ദ നിര്തമാടി
ചെറു പുരിക കൊടി കൂമ്പി നില്ക്കും
മിഴിയുടെ കാന്തിയില് മുഴുകിപോയി
ചെഞ്ചുണ്ടില് നിന്നടരുന്ന മുത്തുകനങ്ങളെ
എന് നെഞ്ചില് ചേര്ത്തൊരു മാലതീര്ത്തു
ആ മലര് മാലയെ നിന് മുടിതുമ്പത്
എന് കരം കൊണ്ട് ഞാന് ചൂടിതരാം
മലര് മുല്ല മൊത്തമായ് വാങ്ങി നല്കാം
നിന് കാല് കണത്തെ സുന്ദരമാക്കി മാറ്റാന്
ചെറു കൊലുസോന്നു ഞാന് വാങ്ങി നല്കാം
പകരമായ് നല്കനമിതൊന്നു മാത്രം
എന് പ്രാണന്റെ പ്രാണനായ് മാറണം നീ
