മഴ
വീടിന് വരാന്തയില് ഏകനായി ഇന്ന് ഞാന്
മുകിലെ നിനക്കായി കാത്തിരുന്നു
ഇലതന് തുംബതില് ഒരു ചെറുതുള്ളി
ജലമുകുള്ളതെ ഞാന് നോക്കി നിന്ന്
ആകാശമാകുന്ന പൂമ്കവനത്തിലെ
തേന് തുള്ളി നുണയുവാന് കാത്തിരുന്നു
അഭ്രപളിയെ ഭീധിച്ചുവന്നിത
അസ്ഥിരമാഴൊരു ഹൃദയ മഴ
മണ്ണിനെ പുണരുവാന് വെമ്പി നില്ക്കും
ചെറു കമുകിയാണോ എന് രാമഴയെ
എന് കരം ഗ്രഹിച്ചു നീ വീടിന് വരാന്തയില്
ഇനിയും കതിരിപതര്ക്കുവീണ്ടി
മണ്ണിനെ ഉമ്മവച്ചുംമാവച്ചു
സാഗര വീചിയിലീയ്ക്ക് പയുന്നുവോ
എന് കല്കനത്തെ നനച്ചുകൊണ്ട്
എന് മനതില് വര്ണം നിറച്ചു കൊണ്ട്
പോകുന്നു പോകുന്നു എന് കുളിര് മഴ
മായുന്നു മായുന്നു എന് മാരി മഴ
മറയുന്നു മറയുന്നു ഹൃദയ മഴ
No comments:
Post a Comment